Pro Vita Bona

Niemiecy znów śnią o imperium. Książka w bardzo przystępny, ale równocześnie rzetelny sposób analizuje poprzednie "sny" naszego zachodniego sąsiada, aby skupić się na omówieniu nowego otwarcia, które Niemcy (s)próbują narzucić Europie po rozpoczęciu wojny na Ukrainie. Bardzo polecamy!

Najnowsza, najbardziej filozoficzna, świetnie porządkująca pojęcia książka prof. Wielomskiego. Powstała, aby bronić naszej zachodniej cywilizacji. Autor opisuje jak rozumie esencję świata Zachodu, pokazuje co zniszczono, co nam ukradziono. Morderstwo Zachodu oznacza, że go nam zabrano i podstawiono pod to pojęcie coś innego. Co dokładnie? Kto i jak to zrobił?

Bohaterami książki są Fryderyk Nietzsche i Martin Heidegger – dwaj niemieccy filozofowie, którzy uznali, że człowiek był najszczęśliwszy, gdy jeszcze nie posługiwał się rozumiem i wierzył w mity. Narodziny greckiej filozofii, która szukała obiektywnej i odkrywanej rozumem prawdy, uznali za największą tragedię w historii ludzkości. Budowana przez ostatnie 2500 lat cywilizacja Zachodu została przez nich oskarżona o zniszczenie „autentyczności”, wyrażanej przez uczucia, instynkty i bezpośredni kontakt z naturą. Program „uwolnienia” człowieka z krępującej go cywilizacji najpierw przeprowadzili naziści (tytułowa prawica nietzscheańsko-heideggerystyczna). I wbrew propagowanym tezom, ta sama agenda leży u podstaw postmodernizmu (lewica nietzscheańsko-heideggerystyczna). Podczas gdy nazizm głosił ideę powrotu do mitów etnicznych, współcześni postmoderniści głoszą wersję indywidualistyczną tego samego poglądu, jakoby każdy miał swoją własną „prawdę”, czyli po prostu swój prywatny mit...

Książka jest pierwszą publikacją Instytutu Badawczego Pro vita bona odsłaniającą prawdę o tym, czym jest Wielki Reset ogłoszony ustami Klausa Schwaba. Celem tej i kolejnych publikacji jest przywrócenie rozumienia rzeczywistości w epoce dominacji irracjonalności, która stanowi prawdziwą esencję Nowego Mitu głoszącego powrót ludzkości do stanu jedności z Matką Naturą.

Celem książki jest odpowiedź na pytanie: czy możliwe jest w dającej się przewidzieć przyszłości stworzenie narodu europejskiego? Kwestia ta wynika z dyskusji na temat tożsamości Europejczyków i Unii Europejskiej. Wielu polityków, dziennikarzy, naukowców i propagandystów politycznych dowodzi, że Europejczyków łączą wartości tolerancji, demokracji, praw człowieka i szeroko pojmowanego liberalizmu. Ale nawet entuzjaści Unii Europejskiej dostrzegają, że to zbyt mało, aby można było mówić o wspólnej tożsamości. Kiedy rozpoczynała się dyskusja na temat zjednoczenia Europy w połowie XX wieku, wielu intelektualistów i polityków wierzyło w stworzenie „narodu europejskiego”. Czasem jeszcze do tej idei niektórzy wracają, wierząc, że będzie on uwieńczeniem procesów integracyjnych. Dlatego autorzy postawili sobie na celu zbadanie problemu ewentualnej możliwości likwidacji poszczególnych narodów i powstania w to miejsce narodu europejskiego.

Książki to bardzo przystępna próba odpowiedzi na pytanie o polityczną przyszłość Europy, o szanse przetrwania państw narodowych w postępującym kosmopolitycznym środowisku europejskim związanym z wolnomularską ideologią liberalną. W dogłębny naukowo, a jednocześnie strawny nawet dla mniej wprowadzonego w problematykę filozofii politycznej Czytelnika sposób, autorzy prezentują różne nurty i kierunki ewolucji europejskiego systemu politycznego w kontekście globalnego układu sił. W znany także z innych prac sposób (np. za pomocą metod cybernetyki społecznej) ujawniają towarzyszące im procesy dezinformacyjne i narastające przy tym obiegowe i naukowo nieuzasadnione poglądy. Autorzy zgodnie opowiadają się za europejską wspólnotą suwerennych państw narodowych w miejsce koncepcji wielkoprzestrzennych zmierzających do budowy struktur ponadnarodowych. Publikacja nie tylko w ciekawy, ale i dla wielu śmiały (np. prognoza bliskiego końca porządku euroatlantyckiego, w tym NATO) sposób postuluje konieczność przemodelowania polskiej sceny politycznej i zastąpienie jej nowym układem sił. Jakim? (omówienie na podstawie recenzji prof. R. Białoskórskiego)

Książka stanowi kontynuację moich wcześniejszych badań nad zagrożeniami dla państwa narodowego i konstytuującego je narodu opartego na silnej klasie średniej. Moim celem było pokazanie mechanizmów ideologicznych, politycznych i ekonomicznych prowadzących do globalizacji, w wyniku której miałoby powstać państwo światowe, oparte na nielicznej elicie ludzi niezwykle bogatych i wielomilionowych masach ludzi spauperyzowanych, uzależnionych od państwowego systemu socjalnego. Co więcej, staram się pokazać, że cel ten przyświeca dwóm nurtom teoretycznie całkowicie sobie przeciwstawnym – a mianowicie neoliberałom i neomarksistom – połączonym w wielkim, acz nieformalnym sojuszu przeciwko światu społecznemu i politycznemu, który znamy i który, pomimo licznych zastrzeżeń, jest „naszym światem”.

Prof. dr hab. Adam Wielomski

Z książki wyłania się smutny dla katolików i patriotów obraz Kościoła katolickiego, który nigdy nie popierał idei suwerennych państw, a jeśli to czynił, to tylko okazyjnie, aby osłabić skonfliktowane z nim imperium. Dlaczego Kościół staje po stronie integracji europejskiej, a przeciwko państwom narodowym? Publikacja odpowiada na to pytanie.

Adam Wielomski: Gdy będziecie Państwo czytać tę książkę, prosiłbym abyście systematycznie zwracali uwagę na analogie i ciągłość rozmaitych koncepcji politycznych: 1) średniowieczny uniwersalizm Kościoła wciąż żyje, trwa i istnieje, gdy tylko zobaczymy gorliwość z jaką od Piusa XII, przez Jana Pawła II, aż po Franciszka kolejni papieże popierają integrację europejską, łudząc się, że w ten sposób raz jeszcze powstanie zjednoczona i chrześcijańska Europa; 2) średniowieczna idea cesarska cały czas żyje, zmutowana w ideę zjednoczenia Europy na czele ze wspólnym ośrodkiem władzy w postaci Komisji Europejskiej, a szczególnie symbolizuje ją Niemka, będąca szefową tej komisji: Ursula von der Leyen, autentycznie uważająca się za imperatorkę tego kontynentalnego super-państwa; 3) średniowieczna idea monarchii narodowej, przekształcona w XIX wieku w zasadę państwa narodowego, jest nadal żywa i aktualna, a wyrażają ją ci eurosceptyczni politycy i intelektualiści, którzy sprzeciwiają się pomysłowi neocesarskiej imperialnej Europy w postaci scentralizowanej Unii Europejskiej.

Imperialna Europa. Niemieckie plany podboju i reorganizacji Europy 1871-1945 (Adam Wielomski)

Do napisania tej książki skłoniły mnie fałszywe tezy krążące w światowej i w polskiej opinii publicznej, a dotyczące przyczyn wybuchu obydwu wojen światowych w XX wieku. Często możemy usłyszeć lub przeczytać, że za wybuch wojny i jej okrucieństwa, za rzezie, czystki etniczne i holocaust odpowiedzialne są nacjonalizmy, państwa narodowe i podział kontynentu europejskiego na wiele skonfliktowanych ze sobą państw. Mówi się nam, że gdyby istniało jedno państwo europejskie, to uniknęlibyśmy obydwu wojen i związanych z nimi okropności. Dlatego dziś budujemy zjednoczoną Europę, likwidujemy państwa narodowe, dezintegrujemy narody, walczymy z nacjonalizmami, a wszystko to pod hasłem „nigdy więcej”. Teza postawiona w tej książce jest odmienna: obydwie wojny światowe wybuchły nie z powodu nacjonalizmów, lecz z powodu chęci zjednoczenia Europy przez Niemcy w jeden podmiot-imperium za pomocą zbrojnych działań wymierzonych w państwa narodowe. Ani za I, ani za II Wojną Światową nie stoją złowrogie nacjonalizmy, lecz idea zjednoczenia Europy i przekształcenia jej w imperium ze stolicą w Berlinie.

~ prof. Adam Wielomski

Czy konserwatysta może być masonem?

Mało kto w Polsce słyszał o martynizmie, czyli o ezoterycznym wolnomularstwie rozwijającym się obok dobrze opisanych lóż antyklerykalnych i antyreligijnych. Loże tego kierunku działały we Francji, we Włoszech i po troszę w Niemczech. Była to masoneria mistyczna i antyklerykalna równocześnie. Martyniści stworzyli doktrynę konserwatyzmu ezoterycznego, wedle którego hierarchia polityczna miała odzwierciedlać dostęp do poznania tajemnych prawd o porządku świata. Głosili, że świat winien być pojmowany sakralnie, a władzę w nim sprawować winny mające dostęp do tajnej wiedzy elity. Obserwując świat współczesny widzimy, że demokracja staje się coraz większą fikcją, a światem rządzi elita złożona z bankierów, finansistów, udziałowców międzynarodowych korporacji, która rada byłaby odwołać się do starych zasad konserwatywnego elitaryzmu i hierarchii. Oto mamy elitę „mądrzejszych”, którym marzy się społeczeństwo kastowe, jak w Indiach. Co ciekawe, martyniści też swój wzrok kierowali ku kastowemu społeczeństwu Hindusów. Czy to jest tylko przypadek czy wyraz ponadczasowej tendencji?